najpiękniejszy reaktor

... czyli dlaczego nie da się rzucić palenia Trudno wziąć na poważnie zapiski na paczkach papierosów w rodzaju "Palenie powoduje powolną i bolesną śmierć" albo "Palacze umierają młodziej" mimo urzędowej pieczęci ministra. Vladimir Jankelevitch mówi: "Wiem, że umrę, a jednak w to nie wierzę" (może to umieścić na fajkach?), i chyba trafnie oddaje nastrój większości ludzi, w tym i palaczy. Straszyć więc nie ma co, ludzie potrafią nie wierzyć w dużo lepiej ugruntowane tezy (jak teoria ewolucji i lądowanie na Księżycu). Inna strategia to odwołać się do dobra społecznego: wszak granice mojej wolności są granicami wolności innych. Dlatego minister ostrzega niekiedy: "Palenie poważnie szkodzi tobie i osobom w twoim otoczeniu". Co bardziej empatyczny palacz ulituje się więc może nad osobami ze swego otoczenia, dziatwą i starcami, którzy przez niego wdychać muszą trujący nikotynowy miazmat. Zaraz jednak w sukurs przyjdą uszczypliwi felietoniści lewicowych ...

... czyli kobiety i dzieci najpierw Ciężkie białe cielska tną płachty oceanów. Nocami brzmi na nich muzyka i rozrzutnie jarzą się rzędy kolorowych żarówek. Sprzęty są okrągłe, masywne i mosiężne - załoga w kancik galowy. Spośród wszystkich znanych luksusowych form środków transportu to właśnie statki są najbardziej próżniacze, to na ich chybocących się miarowo pokładach sięga zenitu nieopisana rozpusta bogaczy. Limuzyna, a zwłaszcza prywatny samolot są symbolami statusu i wyznacznikami osiągnięcia pułapu zasobności, której nie ma sensu mierzyć w jednostkach monetarnych (co jednakże ze skrupulatnością czynią dziennikarze tabloidów), gdyż przechodzi ono w sferę ważniejszą niż fiskalna, symboliczną. Ale to nie samolot jest szczytem demonstracji finansowego potlaczu i wyżyn nonszalancji: to statek. Pociągi i samochody wciąż przyspieszają. Lotnictwo już od dawna jest znakiem prędkości. Statek jednak się nie spieszy, jego powolny marsz wyznacza cichy bas dyskretnych maszyn. Płynący mogą sobi...